Babygebaren handig voor iedereen

Toen Neshama 3 maanden was, hadden we de cursus babygebaren bij Taal voor Taal afgerond. We vonden het fantastisch. Omdat we nog zeker 3 maanden moesten wachten voordat er een reactie van haar kant zou komen, hadden we alle tijd om te oefenen. De gebaren nog meer eigen te maken. We hadden zelfs een app waarin de gebaren stonden. Met deze app konden we oefenen om zowel de gebaren als de woorden te leren. In no time hadden we alle 50 gebaren onder de knie. Of in de hand 😉

Gebaren

En toen begon het. Ze was eindelijk in staat om onze gebaren te begrijpen. Eindelijk kon ze terug gebaren. We gingen helemaal los. Vooral de gebaren ‘nog meer’ en ‘klaar’ waren erg handig. Die werden heel veel gebruikt. Zo handig om te weten of ze nog een hapje eten wilde hebben. Of ze nog een boekje wilde lezen. Of al klaar was.

Ik kwam een filmpje tegen van Neshama toen ze net 9 maanden was. Oma zit op de bank en heeft een broodje kaas. Neshama was en is gek op die broodjes van oma. Ze staat naast oma op de grond heerlijk te kauwen op haar broodje. Ondertussen is ze driftig met haar ene armpje aan het wapperen. Nee, ze is niet aan het zwaaien. Ze gebaart dat ze ‘nog meer‘ wil. En daar komt het volgende hapje brood. Het armpje heeft even rust, en nog voor ze haar mond leeg heeft, begint dat armpje weer te zwaaien. ‘NOG MEER! oma’. Dat is duidelijk.

Al gauw kwamen de gebaren voor lekker, klaar, speentje en toetje er bij. Haar favoriete gebaar was toetje! Het gebaar maak je door je wijsvinger op je wang te zetten, en dan de wijsvinger een kwart slag te draaien. Ze was zo fanatiek dat er kuiltjes in haar wangen kwamen van het gedraai. Opa kende geen één gebaar. Behalve… uiteraard… TOETJE! Daar werd dan ook handig misbruik van gemaakt.

Waarom gebaren?

Neshama leerde al heel gauw dat ze, door met haar handen te gebaren, door papa en mama werd begrepen. Dat wat ze nog niet kon zeggen met haar mond, kon ze wel vertellen met haar handen. Daardoor:

  • Voelt zij zich begrepen.

  • Kan zij iets duidelijk maken.

  • Hoeft ze niet eindeloos iets aan te wijzen of ‘die die die’ te zeggen.

  • Scheelt het haar heel veel frustratie.

  • Vertelt ze aan ons wat er in haar omgaat en wat haar bezig houdt.

  • Geeft het rust in ons leven.

Natuurlijk kwamen er niet hele volzinnen in gebarentaal uit. Maar aan één gebaar had ik genoeg om te weten wat ze bedoelt. En soms ook niet. Soms moest ik ook even rondkijken wat er te zien is. Wat ze zou kunnen bedoelen. En dan kwam ik erachter dat ze het hondje aan het einde van de straat had gezien.

En dit zijn nog maar een paar van de voordelen. Ook nu ze wat ouder is, hebben we nog veel plezier van de gebaren. Het helpt Neshama bij het begrijpen en eigen maken van abstracte begrippen. Hoe? Daar gaat een volgend blog over.

Ben je na het lezen van mijn verhaal geïnteresseerd geraakt in babygebaren? Kijk dan op onze site voor meer informatie. Wil je ook deze voordelen ervaren met je kindje en een cursus gaan volgen? Je kunt je hier aanmelden.

 

Tamara Staring | Taal voor Taal Baby- en kindergebaren | juni 2018

Laat een reactie achter